Born for this.

Conversations like these.

There are really these kinds of conversations that make me laugh out loud.

Seryosong usapan…

 
Friend: alam mo tol ung makati ung feeling?
Friend: ung gusto mong kamutin!
Friend: preo wala kang magawa
Moi: oo lalo na kung nasa likod, hirap abutin e
Moi: di mo pa makita
Moi: di ba? :)
Friend: lol
Friend: at lis ikaw alam mo kung san makaita
Friend: ako ang alam ko lang me makati
Moi: hahaha
Friend: at wala akong magawa
Friend: haish
Moi: maligo ka?
Moi: valid option naman ata yon
Moi: =))
Friend: tol i dont think nsa katawan ko ung “makati”
Friend: its jus a feeling lol
Moi: ALAM KO
Moi: =))
Friend: HAHAHAHA
Moi: hindi rin literal yung maligo okay?!
Moi: =))
Friend: ayan napatawa nako
Friend: haha
Moi: sana makiride ka no?
 Moi: napapahiya ako e. :">
Moi: =))
Friend: e kasi minsan e
Friend: ung ibang tao di gets ung terminologies na ganun
Friend: sorry
Friend: inismall kita
Friend: hahaha
Anong meron sakin bakit hindi ako sineseryoso ng mga kausap ko?! =)) joke lang. =)) pinag-isipan ko yung isasagot ko e. Tapos ganon.
Kaya binawian ko… (naka-bold yung part ko kasi default font style sa YM tapos di ko mabago. stupid tumblr.)
Friend: wala kang school?
Moi: hindi nako nag-aaral e
Friend: ai
Moi: out-of-school youth
Friend: sorry
Moi: magbebenta pa ko ng mga pastillas sa bus
Moi: hinahanda ko lang yung papel na pinamimigay sa pasahero
Moi: hahaha
Moi: oi joke lang.
Moi: may final interview ako mamaya, pagpray mo ko ha.
Friend: muntik nako maniwala :|
wahaha kaya siguro walang sumeseryoso sakin pag may kausap ako. =))

To Tumblr, Love PixelUnion